{"id":307,"date":"2025-02-13T10:09:08","date_gmt":"2025-02-13T09:09:08","guid":{"rendered":"https:\/\/pelgr.im\/?p=307"},"modified":"2025-04-21T20:56:25","modified_gmt":"2025-04-21T18:56:25","slug":"geloof-niet-alles-wat-je-gelooft","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/pelgr.im\/?p=307","title":{"rendered":"Geloof niet alles wat je gelooft"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

In elk mens zit een bepaalde onrust en daar willen we vanaf. We willen zaken in hokjes plaatsen. Snappen. We vinden onzekerheid lastig. Onbegrip. Iets niet kunnen bevatten.<\/p>\n\n\n\n

Wat we doen is dat we een eigen perspectief gaan cre\u00ebren. We zijn op zoek naar vastigheid. Antwoorden. “Ah, zo zit het in elkaar! Nu snap ik het”. En vanaf dat moment ga je alles met die bril op bekijken. Nieuwe dingen lijken makkelijk te passen in dat nieuwe hokje. Ook wanneer ze eigenlijk niet in dat hokje horen.<\/p>\n\n\n\n

Wanneer je in je leven al een heel systeem van hokjes hebt opgebouwd en steeds weer nieuwe dingen leert zul je altijd iets nieuws in een bestaand hokje willen plaatsen. Dit kost de minste energie. Jean Piaget<\/a> noemde dit proces “assimilatie”. Je assimileert de kennis in je bestaande overtuigingen hoe de wereld in elkaar zit.<\/p>\n\n\n\n

Wanneer dit niet meer gaat, je krijgt bijvoorbeeld een nieuw diepgaand inzicht en je komt tot de conclusie dat dit echt niet meer in een bepaald hokje past, dan ga je “accomoderen”. Je gaat een nieuw hokje maken. Je kunt dit ook bestempelen als aha-erlebnis, of in het Engels een “paradigm shift”. Opeens zie je de wereld heel anders.<\/p>\n\n\n\n

Het is dan ook heel goed mogelijk dat je andere gebeurtenissen of ervaringen, die in andere hokjes zitten, gaat verplaatsen naar dit nieuwe perspectief. Alles valt weer als puzzelstukjes op zijn plek.<\/p>\n\n\n\n

Het is heel menselijk om in hokjes te blijven denken, maar dit is ook d\u00e9 bron van frustratie, angst en conflict wanneer iemand een andere visie heeft. Een ander perspectief. Een andere manier van denken. En andere (misschien wel betere) argumenten heeft.<\/p>\n\n\n\n

Als je krampachtig vasthoudt aan alles waar je overtuigd van bent blijf je stug en star op je eigen plek staan. Je hele houding zegt “Ga weg!” en daarmee zeg je ook, “Ik wil niet eens weten hoe jij erover denkt!”.<\/p>\n\n\n\n

Maar hoe ben je tot deze overtuiging gekomen? Je had hem eerst niet en opeens, na een diepgaand inzicht, wel. Waarom ben je nu zo overtuigd dat dit d\u00e9 waarheid is? Waarom houd je daar zo sterk aan vast? Welke angst zit daaronder?<\/p>\n\n\n\n

Geloof niet alles wat je gelooft. Sta open voor het gesprek en andere perspectieven. Wie weet brengt dit je tot nieuwe inzichten.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In elk mens zit een bepaalde onrust en daar willen we vanaf. We willen zaken in hokjes plaatsen. Snappen. We vinden onzekerheid lastig. Onbegrip. Iets niet kunnen bevatten. Wat we doen is dat we een eigen perspectief gaan cre\u00ebren. We zijn op zoek naar vastigheid. Antwoorden. “Ah, zo zit het in elkaar! Nu snap ik […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-307","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t