Het merendeel van de autobestuurders denkt een betere bestuurder te zijn dan de rest van Nederland. Het merendeel denkt ook slimmer te zijn dan de rest. Het merendeel van de mensen denkt ook beter af te zijn dan de ander.
De ander is maar stom, of dom, of lelijk, of bakt er niks van. Nee, jij bent veel beter, veel krachtiger, veel slimmer, veel vriendelijker dan de meeste mensen. Toch? Ja toch? Als je er even goed over nadenkt moet je het wel toegeven. Jij bent beter dan de rest.
Ja, het klinkt natuurlijk wel goed, maar er klopt geen snars van. Als iedereen beter is dan de rest dan zitten we met z’n allen aan de rechterkant van het midden. Dat kan niet.
Ik vind het vervelend om te zeggen hoor, maar grote kans dat jij “normaal” bent en ergens in het midden hangt. “Maar… maar…”. Ik snap dat je begint te stotteren, maar het wordt nog erger (in jouw optiek). Op heel veel criteria hang jij misschien wel ergens onder het gemiddelde. “Wat? Maar?…”. Shocking, ik snap het. Maar wanneer we iedereen op de grote hoop gooien dan zit iets minder dan de helft echt onder het gemiddelde.
Voordat je meteen je hardloopschoenen aan gaat trekken, of een nieuwe studie bij de LOI gaat boeken. Is dit heel erg? Neem even een momentje. Ik wacht wel.
…
Eigenlijk is het helemaal niet zo erg om “gewoon” te zijn, maar je moet het wel durven. Durf maar eens uit te spreken dat je leventje een beetje middelmatig is. Je werk is ook niet echt super interessant. Wel leuk, maar niemand heeft jouw ooit geïnterviewd voor een artikel in de krant. Je bent ook nog nooit met je kop op de TV geweest. Mensen lopen je straal voorbij op straat. Je bent eigenlijk helemaal niet zo speciaal.
Dit klinkt een beetje lullig, maar ik hoop dat je het ook als bevrijdend mag ervaren. Je hoeft helemaal niet met je kop op de TV, of 200 vrienden te hebben, of altijd de beste te zijn, of het beste te kunnen dansen, of het mooist te kunnen zingen. Stop daar gewoon mee. Je bent goed genoeg zoals je bent!
Durf gewoon te zijn. Een uniek, maar niet speciaal mens. Wonderbaarlijk in leven, dat wel. Berustend in de eenvoud van alledag. Genietend van de kleine dingen. Bewust van het leven in het hier en nu. Zonder poespas.