Toegegeven, deze uitspraak was initieel “het leven is oneerlijk,” maar dat lokt direct een gevoel van klagen bij de lezer op. Een gevoel van “zie je wel!”. Het gaat niet goed met je en dat komt doordat het leven oneerlijk is. En oneerlijkheid mag, in deze tijd, natuurlijk niet bestaan. Dat moet rechtgetrokken worden.
Oneerlijkheid mag, in deze tijd, natuurlijk niet bestaan.
Iedereen moet alles kunnen en mogen tegenwoordig. Dat wordt ook met diversiteit en door “minderheden” (wat natuurlijk gewoon een sticker is waardoor je in een bepaald hokje komt te staan), of juist politici of activisten die zogenaamd voor deze minderheden op de barricades staan, uitgeroepen. Ik wil daar niet aan meedoen.
Je hebt ermee te dealen
Het leven is gewoon divers. De ene is sterker dan de ander, is dommer of juist slimmer, mist een ledemaat of is blind of doof. Is dat oneerlijk? Moet je het met die bril op bekijken? Ik denk het niet. Dat zal menigeen met een handicap je ook vertellen. “Doe maar gewoon normaal tegen me hoor! Ik ben niet zielig!”. Het is ook vrij onmogelijk om dit allemaal gelijk te trekken voor iedereen. Dat gaat een hoop energie en geld kosten. Kort door de bocht heb je gewoon te dealen met de dingen die je gegeven zijn.
Focus op wat je wel kunt
En, potverdorie, bekijk het nou eens van de positieve kant! Je leeft! Haalt adem! Kan muziek luisteren, dansen (in je rolstoel, met één been of gewoon met twee gezonde benen), lezen, leren, lachen, liefhebben. Hoe mooi is dat?! Misschien met een beetje minder kracht dan de ander, of minder snel of netjes dan de ander. Maar mensen… je moet niet willen om net als de ander te zijn, of perfect te zijn.
Deel wat je hebt
Wees jij maar lekker jezelf, met al je nukken, tekortkomingen en diversiteit en blijf vooral niet in tekortkomingen denken, maar focus op wat je wel hebt, wat je wel kunt, wat je positieve eigenschappen zijn en deel dit met de mensen om je heen. Houd het niet voor jezelf! Deel het en geniet van elkaars diversiteit!
Potverdorie!