Je kent ‘m wel, de uitspraak “Wat je zegt ben je zelf!”. Misschien heb je die van je moeder geleerd toen ze zei. “Als andere kinderen je uitschelden of iets over jou zeggen of iets van je vinden moet je zeggen,” of denken, mag ook, “‘Wat je zegt ben je zelf!’”. En daar moest je het mee doen. Gewapend met die wijsheid moest je de pesterijen in de klas trotseren. Mijn ervaring is dat het toch pijn bleef doen. Ondanks deze magische spreuk.
Ik kom er nu steeds meer achter dat er een diepere laag onder ligt. Het feit dat iemand anders iets van jou vindt of jou uitscheldt, of uitmaakt voor iets zegt misschien iets over de ander — hij of zij is onzeker en probeert, door negatieve aandacht op jou te vestigen, zelf beter in de groep te liggen — maar dat die ander zichzelf daarmee beschrijft, dat is net even te slim bedacht.
De magie en de tragiek zit eigenlijk in het feit dat, wat iemand zegt, jij op een gegeven moment ook gaat aannemen. Je gaat je ernaar gedragen. Als die ene persoon dat denkt en een ander persoon praat dat na, dan zit er misschien wel een kern van waarheid in, denk je. Je neemt het aan. Je gaat ermee akkoord. En daarin zit de tragedie. Je hebt je iets aan laten praten.
Je wordt je eigen bullebak
Dit kan zo sterk zijn dat je de pesters op een gegeven moment niet meer om je heen nodig hebt om je dit duidelijk te maken. Om je de grond in te praten. Ze hebben je een manier van denken aangepraat waardoor je dit van jezelf ook gaat vinden. Er zit een aapje op je schouder die dit continu herhaalt. De magische uitspraak van je moeder gaat niet meer op. Er is iets anders aan de hand.
Je gelooft het
We hebben gisteravond Inside Out 2 gekeken met het hele gezin. Hierin wordt heel duidelijk uitgelegd wat deze angstige manier van denken met je doet. Je gaat je eigen geloofssysteem opbouwen. Gebaseerd op jouw omgeving en jouw eigen ervaringen en gedachtengangen daarover. Zeker in de pubertijd is het uitermate belangrijk wat andere mensen van je vinden. Je bent bezig met het ontwikkelen van je eigen identiteit. En op basis van alle ervaringen en interacties met anderen bouw jij je eigen geloofssysteem op.
Joy, de emotie “blijheid”, legt een nieuwe ervaring in het geloofssysteem van Riley, het hoofdkarakter in de Inside Out filmreeks.
Het is de mening van de ander
Hoewel de uitspraak van je moeder, de “Wat je zegt ben je zelf”, goed bedoeld is heeft het naar mijn mening niet het gewilde effect. Het is veel gezonder om je kinderen een goed gevoel van eigenwaarde mee te geven. Je bent wie je bent. Je bent uniek. Er is maar één jij. Je bent goed genoeg, meer dan genoeg!
Wat de ander van jou vindt, of over jou zegt is zijn of haar mening. Die is van hem of haar. Je hoeft dit niet te accepteren. Je mag gewoon zeggen: “Nee bedankt, dat is “jouw” mening. Ik hoef ‘m niet hoor. Je mag ‘m lekker voor jezelf houden. Succes ermee hè?! Doei!”. Laat de ander maar lekker gaar koken in zijn eigen negativiteit. Laat dat aapje op zijn of haar schouder zitten. Neem ‘m niet aan!
Ga op zoek naar gelijkgestemden in je omgeving. Mensen die je waarderen en van je houden om wie jij bent. Niets meer niets minder. Zonder voorwaarden of verwachtingen. Gewoon om wie jij bent. Ze zijn er echt!
Meer lezen over dit onderwerp: